Woede, wanhoop en walging

Volgens de laatste informatie die mij ter beschikking staat zou FC Twente, de zieltogende club onder leiding van de alwetenden Aldo en Alfred, aanstaande woensdag weer beginnen aan de voorbereiding op een volgend rampseizoen. Maar net als u lezers, interesseert ook mij dat gegeven geen ene lamme moer meer. Ze doen maar, train je goed kapot, verkoop onderwijl de betere spelers, verdeel de transferpoet vooral onder investeerders en schuldeisers, en zoek het verder ook maar lekker uit. Oefenwedstrijden? Boeiuh! Open Dag? Ga zelf, zonde van de tijd. Interesse in de gratis PSV-krabber Abel Traumata? Kan er helemaal geen kut van. Martin Haar, nieuwe, maar oude rechterhand van Schreuder? Niet te doen, maar wel des Schreuders, die weer een kleurloze pilonnensjouwer gevonden heeft. Heubach op de keien geschopt? Tja, doorvoede iconen brengen niks op en vertegenwoordigen dat nutteloze clubgevoel, wat het ook wezen moge…

De enorme FC Twente-moeheid onder werkelijk jan-en-allemannen kom je dan ook overal tegen. Op straat, in scholen, kroegen, theaters, winkels, het ov, noem maar op. Waar je verschijnt, de menschen schudden hun kop, maken het universele wegwerpgebaar – zelfs met twee armen – en wat vooral opvalt, is dat veel van die supporters met toch maar weer verlengde seizoenskaarten er echt niet aan moeten denken over een aantal weken de gang naar het stadion te moeten gaan maken. De weerzin spat van de portretten af, de bijgaande teksten laten aan duidelijkheid zelden te wensen over. Woede, walging en wanhoop is wat je ontmoet.

Afgelopen week moest ik voor de verandering zelf naar de groentenspeciaalzaak voor een zetje schorseneren, waar ik ineens zin aan had gekregen nadat ik het heengaan van stijlicoon doctorandus P. vernomen had. Mevrouw W. riep me nog na dat ze die handel nooit eerder gekookt had, maar desnoods zou ik het zelf een keer proberen met mijn twee linker kookpoten, want o, o, een zin dat ik me aan schorseneren gekregen had; nooit eerder gevreten, maar de zin die ik er aan had… niet gewoon meer. De groentenspecialist woog anderhalve pond van het gerei af, en zei: ‘Drs. P. is dood en de menschen willen schorseneer eten. Het is allemaal marketing.’
‘De één z’n overlijden, is de ander zijn exotische groenten bereiden,’ rijmde ik ongelukkig.
Ineens, zomaar uit het niets begon hij over de toestand aan het Colosseum. Dat hij zich als vroege Diekmansupporter ernstig zorgen maakte over de crisis, het klotenvoetbal onder ‘die slappe zak’ Schreuder en of hij zijn SCC niet beter op had moeten geven.
‘Is het ooit zo’n rotzooi geweest bij een andere club in de Eredivisie?!‘ vroeg hij zich terecht af en maakte met zijn linkerarm een wereldwijd aanvaard wegwerpgebaar.
‘Klopt, de vraag is goed. Kan me zo snel geen acute faillisementen in Eredivisie herinneren, nee. In de eerste divisie wel natuurlijk. Maar ik denk dat ze het redden, insiders geloven niet in het bankroet. Maar een klotenbende blijft het. Vandaag is Heubach trouwens op staande voet ontslagen, zal de harde kern best waarderen, denk je niet?‘ vroeg ik hem op suggestieve manier.
Dat nieuws trok de groenteboer zeer slecht. Hij plukte een dikke biet uit een krat en smeet die ongecontrolleerd door zijn pand, terwijl hij alle vitamines, enzymen en chlorofylen bij mekaar knetterde en vleukte, ik zal zijn krachttermen maar eens laten voor wat ze waren. Hij bleek niet meer tot bedaren te brengen. Personeel kwam toe gesneld en vanuit de coulissen stapte een wit weggetrokken wijf tevoorschijn die hard tegen hem begon te gillen; ‘Clemens, houd op, wat is er, wat doe je in godsnaam!?!‘
Boerenkoolkenner Clemens ging compleet los in zijn producten en donderde alles van zich af. ‘Die Van der Laan is van de schijtpot gerukt! Wat een hufter, hier op je uitgestreken worstenbek, maffen hond!’ Hij nam een doos radijsen en flikkerde die omhoog tussen de asperges, rode kolen, preien en de kroppen rabarber, andijvies en aubergines, waardoor een soort lawine aan gezond vreten ontstond en het hysterische wijf van Clemens onderuit ging door een stroom kartoffelen, verdelde tomaten, spruiten en rode bieten. Ik ving nog snel een afzwaaiende peer en ging er met het zakje schorseneren vandoor. Nog net afgerekend, dat wel. De drs. had er best een leuke evergreen van kunnen schrijven.

Tijdens de weekmarkt hier op Zuid kom je voor een tent met verse vis altijd een vast groepje Twente fans tegen. Een verzameling gepensioneerde gehandicapten of werkeloze vrijgezellen en sommigen vertonen gewoon al deze vier kenmerken tegelijk. Je kent ze. De laatste tijd is die praatclub bij de viskraam al bijna gehalveerd. Waarschijnlijk kunnen ze er niet meer tegen om al het slechte nieuws waar ze zichzelf thuis al zo over opvreten, ook nog eens met andere heethoofden te delen, al was het dan met een stuk gefrituurd kibbeling in hun muil. Zij die nog gewoon komen omdat ze het mentaal aankunnen, laten over hun afkeer van de inktzwarte ontwikkelingen bij Twente geen gras groeien. Met een aangevreten nieuwe haring tussen duim en wijsvinger en een onverzadigde vettenbek sloot ik aan in de kring scootmobielen, electrische fietsen en Scapino sneakers. Het genuil en gemoster moest tot aan de broodjeskraam van Duitse August te horen wezen, jongensjongeensjongens, zoals dat eraf ging!

‘We moeten erachter blijven staan. We zijn toch geen Amsterdammers, die schreeuwen maar, zo moeten wij niet willen worden!‘
‘Die van der Laan is niet te vertrouwen, Schreuder had allang weg gemoeten, de club gaat zo kapot, Gerrit !’
‘Heubach ook weg… den kwam eens van Vosta… lang eleed’n’
‘Heb íe d’r nog zin an dan?‘
‘Woar, woaran?’
‘Om d’r wier hen te goan, bedoel ik.’
‘Ach, ik goa al joar’n neeg meer. Mien zun hef den Fox, doar kiek ik mangs.’
‘Schreuder is ‘ne kloot’n trainer. Veuls te deefnseef, allenig achteroet loop’n ! Bah.’
Een ouwe baas had alle Twente-stickers van zijn scootmobiel afgekrabd, zag ik. Hij had er wel 24, zoals hij week in week uit aan zijn omstanders vertelde, maar nu zweeg hij erover. Hij had ze er afgehaald. Nu zaten er vijf andere stickers op van twee thuiszorgboeren, een 27 MC-zender, een naakte vrouw en eentje van Duvel bier. Ze begonnen elk voor zich hun meest rottende appel te benoemen, van Pahlplatz tot Van der Vall tot Hoop en ik dacht: tja, meer heeft de club haast niet te bieden. De rest is weggestuurd of zelf opgestapt.

Intussen weet geen hond hoe dit verder gaat, waar het op aan moet, wie er eens richting geeft… De toestand van dit moment valt te omschrijven met een typisch Twents cliché: het is zoals het is. En voor het overige KWW. Aldo van der Laan kan geen voetbalclub leiden, is nu wel zonneklaar geworden. Joop deed dat toch lange tijd beter. En Afred Schreuder is geen grote trainer. Adriaanse deed dat in zeer korte tijd zo veel beter. Met beide stuntels zitten we opgescheept, de club zit muurvast en er valt voorlopig ook nog geen beweging in te verwachten. Over een goedgekeurd plan-van-aanpak hoor je al weken niks meer, over een essentiële verkoop van Castiagnos hoor je al weken niks meer, over Joop die rond deze tijd zijn versie van zijn eigenste ontmaskering zou openbaren, je hoort er maanden niks meer van.

Wat is er nu nog over van FC Twente, de club waar we zo van hielden, die onze trots verbeeldde? Niks meer toch? Het is kapot. Er is een zwart gat in ons hart geslagen. De toekomst is zwart, hét uithangbord van de club verkoopt melige worsten en draagt een hoornen bril. We hebben een trainer die we haten, een spits waar we van af moeten, de keepers die er nog steeds geen reet van kunnen zijn beide geblesseerd en onze best verkopende spelers zullen worden vervangen door zo goedkoop mogelijke derdehands meuk van niks. Niet erg, maar bring back the bloody passion…

Over een paar dagen staat de eerste training van het seizoen 2015/2016 op het programma. Nooit eerder was er zo ontzettend veel belangrijker nieuws op deze wereld, in de regio en in de stad. Ze doen maar. Train je kapot en luister goed naar Schreuder, die heeft er voor geleerd. Dan komt het snel voor elkaar. Als Aldo het goed ziet zitten, wie de fuck zijn wij dan nog? Next.

Wallace

Lees ook:Laatste groet op fctwente.blog.nl

5 reacties op “Woede, wanhoop en walging

  1. twente madmax

    Wederom een mooi stuk.
    Kreeg dr honger van!
    En gelukt met die schorseneren?
    Het is een feit Twente bestaat nog maar leeft niet echt.
    Op domme ontslagen na hoor je niks. Alleen die irritante paar supporters die nog steeds geloven in iets wat niet meer bestaat.
    Je zou dr al een avondwake voor houden maar de advertentie is nog niet gedrukt. Degraderen naar de JL is ook een soort sterven. Ik ben er bang voor.
    Ijskoud stijf en niet meer bereikbaar als een dooie. Ave Ave Ave FC Twente.

      /   Beantwoorden  / 
  2. johan

    mooi stuk. Ben ook een van “veel van die supporters met toch maar weer verlengde seizoenskaarten die er echt niet aan moeten denken over een aantal weken de gang naar het stadion te moeten gaan maken”
    ook een mooi stuk op:

    http://www.twenteinsite.nl/column-het-twente-dna.html

    met een soort van uitnodiging voor een herdenkingsbijeenkomst,
    want zoals hierboven gezegd is , zo is het:
    FC Twente bestaat nog maar leeft niet meer.

    en Aldo & Alfred maar denken dat het gaat om het aantal punten eind september.

      /   Beantwoorden  / 
  3. aks

    Die is nog groener dan Schreuder
    Ze willen toch een ervaren assistent ?
    Nou laat hem dan kas Peters en Jurjan mannes mee terug nemen aan die twee heb je wel wat.

      /   Beantwoorden  / 
  4. ber

    O Wallace mijn Wallace… precies zoals dit!

      /   Beantwoorden  / 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.